jump to navigation

IOU February 5, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in Stranger than fiction.
add a comment

Δε χρειάζεται να μοιραζόμαστε τα ιδια ελαττώματα για να θέλω να σε πλησιάσω. Χρήσιμο θα ήταν, βέβαια. Θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε χάπια όπως ανταλλάζουν τα πιτσιρίκια αυτοκόλλητα. Κι άμα φρίκαρα στα μισά του τσιγάρου κι επαναλάμβανα κάτι ακατανόητο για το πάτωμα που πλησιάζει, θα καταλάβαινες με τη μια τι ήθελα να πω.

Don’t haunt this place February 5, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in OMG kai tria LOL.
3 comments

Previously on the twisted dreamlands of RaZz:

Το σπίτι της τρέλας
Ο κομμωτής-σαμουράι και ο Ντάρθ Βέηντερ
Ο Λέγκολας κι εγώ
Το έπος του βρικόλακα Μαρίνου και του Τσουρέκι-Μαν
Best gig ever

Βρισκόμουν σε ένα σταθμό τρένων. Κρατούσα ένα τσαντάκι Hello Kitty γεμάτο κιμωλίες, τις οποίες είχα κλέψει από κάπου. Η αποβάθρα ήταν άδεια, ο ουρανός είχε ένα μυστήριο μωβ χρώμα και τις γραμμές του τρένου κάλυπτε ομίχλη. Εκεί που σκεφτόμουν να βγάλω μια κιμωλία για να παίξω κουτσό, εμφανίστηκε μπροστά μου ο Tom Waits, με κουστουμιά και μακρύ μαύρο γκοθοπαλτό.

“Που είναι οι γονείς σου, κοριτσάκι;”, με ρώτησε.

“Στο βουνό για χόρτα. Είναι η εποχή των βλήτων”, απάντησα σοβαρά.

“Καλά. Πες τους οτι πέρασα” είπε εκείνος βγάζοντας μια κάρτα από την εσωτερική τσέπη του σακακιού του. Μύριζε καπνό και λεβάντα και έγραφε, με ανάγλυφα καλλιγραφικά γράμματα, Poyetuve, 66, Blue Valentine Rd. Την έβαλα στην τσέπη μου κι εκείνος έφυγε όσο αθόρυβα είχε έρθει, ενώ το μαύρο παλτό του έμοιαζε να απορροφά κάθε αχτίδα φωτός που έπεφτε πάνω του.

Πλήκτρα για τον χριστούλη January 31, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in Mp3 Scripta, OMG kai tria LOL.
add a comment

Previously on the Christian WTFuckery Chronicles:

Έχετε βαρεθεί τα φλώρικα χριστιανοτράγουδα που καθόλου δεν αγγίζουν την ψυχή του ακροατή με ψαγμένα μουσικά γούστα; Αν ο midi ήχος μαθητευόμενου πληκτρά των 90s που δεν έχει ανακαλύψει ακόμα το ejay και οι επιρροές Blackmore’s Night και Pavlov’s Dog είναι πράγματα που κάνουν τις ρόγες σας να τρεμοπαίζουν ηδονικά, είστε στο σωστό σημείο.

1. Νίκος και Άννινος Χριστοδούλου – Μα εσύ Κύριε εισ’ ασπίδα μου

Σέντρα με ένα τραγούδι που δεν θα ακουγόταν out of place σε οποιαδήποτε βραδιά italo disco. Eίναι τόσο λάθος σε τόσα επίπεδα, είναι όμως και παράδοξα catchy μέσα στο χάος του. Το συγκεκριμένο αποτελεί την εξαίρεση στα πονήματα των αδελφών Χριστοδούλου (γνωστοί και ως κλώνοι του Χρίστου Σαντικάι), καθώς δεν συνοδεύεται από actual βιντεοκλίπ. Μιας και, όπως μπορείτε να φανταστείτε, το visual κομμάτι είναι αυτό που κατά κύριο λόγο κλέβει την παράσταση, θα ασχοληθούμε με τους συμπαθείς Κύπριους και σε μελλοντική ανάρτηση.

2. Νίκος Κατικαρίδης – Ο Γάμος

Όταν το πρωτοάκουσα, φαντάστηκα αυτοστιγμής μικρά χόμπιτ να χορεύουν γύρω από μια όμορφη φωτιά. Και μετά σκέφτηκα οτι θα προτιμούσα η μητρική μου γλώσσα να ήταν Ολλανδικά, Πουλάρ ή Τιγκρίνια, έτσι ώστε να μην καταλάβαινα γρι και να μπορούσα άνετα να πιστεύω οτι μιλούσε όντως για κοντοπόδαρους γνώμους και βάρδους που θέλουν να κουνιούνται ούτως ώστε να κουνιούνται και τα μαλλιά τους (όπως ακόμα πιστεύω οτι το Vi har det bra μιλάει για σουτιέν).

3. Πάροικοι – Διάψευση

Ο οργασμός 80s αισθητικής συμπληρώνεται από τους ξέμπαρκους τσίου-τσίου ήχους λέηζερ που πετάγονται σε ανύποπτο χρόνο. Αγνοήστε το φλάουτο στο τέλος, είναι ξεκάθαρα “αυτό είχαμε, αυτό βάλαμε”, αν ο τραγουδιστής έπαιζε πχ ζουρνά θα έκλεινε με αυτό. Ντουζ πουάντ για την προσπάθεια, αν και τα φωνητικά ήταν μια οκτάβα παραπάνω, το σύνολο θα είχε απογειωθεί ολοκληρωτικά.

ΥΓ. Ναι, το ξέρω οτι υπάρχει και ελληνοχριστιανικό χιπ χοπ, όπως φυσικά και ροκ που μιλάει στην καρδιά της νεολαίας (καλή ώρα, οι αγαπημένοι μου Floks /tries not to make a semen joke and dies of repressed laughter). Η επιστημονική ομάδα καψίματος του Toxicare θα επανέλθει σύντομα με εκτενές αφιέρωμα.

So 90s it hurts January 31, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in Mp3 Scripta.
3 comments

Oh, come on. Κάποτε ήσουν κι εσύ δεκάξι.

Is this what falling in love feels like? January 28, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in Love, Demystification and the struggle in between, Mp3 Scripta.
add a comment

Possibly. Yeah. Sounds about right.

A list you can play #9 [υπάρχει κάτι στο νερό που αλλάζει τη νύχτα] January 6, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in a list you can play.
2 comments

Η μαγεία των μικροπραγμάτων. Or, I’m getting old and mushy. Who cares. I still remember the flavour.

(more…)

Οικογενειακές ιστορίες: the ultimate review project January 3, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in Stuff I watch and stuff I read.
add a comment

Είναι καμενιά. Είναι guilty pleasure. Είναι η απόλυτη οπτικοακουστική συνοδεία όσο ξετινάζουμε άλλο ένα KFC hot bucket.

Είναι καιρός για proper episode reviews.

Stay tuned.

Levitate me January 1, 2016

Posted by RaZzMaTaZz in Bits and pieces of my world, Love, Demystification and the struggle in between.
1 comment so far

Το 2015 ήταν μια ενδιαφέρουσα χρονιά -με την έννοια που δίναν στη λέξη οι Κινέζοι και το Descent. Στο τελείωμα, όμως, γλύκανε απρόσμενα και ισοπεδωτικά -κάπως όπως όταν τρως ένα γιατομπούτσο παγωτό πύραυλο, και το τρως γιατί το πλήρωσες δυο ευρώ ο μαλάκας, και στο τέλος εκεί που μασάς το χωνάκι ανακαλύπτεις οτι η άκρη του έχει αυτή την υπέροχη παγωμένη σοκολάτα, και σκέφτεσαι οτι το σύμπαν μπορεί να μην συνομωτήσει ποτέ υπέρ σου (χεσμένο σ’ έχει, βασικά, ασήμαντε κόκκε άμμου), αλλά, διάολε, σου αξίζει κι εσένα λίγη ευτυχία.

Ο ιππότης December 26, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in OMG kai tria LOL.
1 comment so far

Καλά χριστούγεννα, φέτος στολίσαμε ιππότη.

Young enough to kick around December 25, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Atrocity Exhibition, Bits and pieces of my world.
3 comments

Η ηλικία μου ανέβηκε άλλο ένα ψηφίο. Enter the panic. Κι έπειτα θυμήθηκα πως ο,τι swag (ισχυρίζομαι πως) έχω, το έχω πάρει από κει που πήρα και το μισό μου όνομα, κι έγραψα κάθε στρεσογόνο σκέψη στις ωοθήκες μου.

Shut up and dance with me November 19, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Love, Demystification and the struggle in between, Mp3 Scripta.
add a comment

What would I do without your smart mouth?
Drawing me in, and you kicking me out
You’ve got my head spinning, no kidding, I can’t pin you down
What’s going on in that beautiful mind?
I’m on your magical mystery ride
And I’m so dizzy, don’t know what hit me, but I’ll be alright

The ghost ship that didn’t carry us November 19, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Bits and pieces of my world, What about my philosophy.
1 comment so far

Γνωστό τοις πάσι οτι το RaZz είναι (ήταν και θα είναι) childfree. Θα γίνω μια καταπληκτική νονά (Balidor, you have no choice in the matter) και μουρλοκαμπέρω θεία με διακόσες γάτες, αλλά δικό μου άλιεν δεν πρόκειται ν’ αποκτήσω. Όπως άλλους τους γεμίζει η προοπτική της τεκνοποίησης, έτσι κι εμένα με γεμίζει η προοπτική της ατεκνίας. Ακούγεται παράξενο, το ξέρω. Κι εγώ αδυνατώ να καταλάβω τον κόσμο που ακούει Κότσιρα ή τρώει κιμά ωμό.

Τις προάλλες είχα πάει στη δερματοδόχτωρ, διότι η μάπα μου είπε ν’ αναβιώσει την εφηβεία. Η δόχτωρ μου έγραψε διάφορα ζουμιά, σαπούνια και χάπια (μεγάλες δόξες, παλιά ένα κλεραζίλ πασάλειβα και είχα καθαρίσει) και στο τέλος μου επεσήμανε οτι δεν πρέπει να μείνω έγκυος για δυο χρόνια, γιατί τοξικότητα μπλα και τερατογενέσεις μπλα. Στην αρχή γέλασα, “δεν το ‘χα σκοπό” είπα. Ever the professional εκείνη, μου τόνισε να προσέχω έτσι κι αλλιώς. “Τον κρίνο ή την παρθενογένεση;” απάντησα με χιούμορ ανταρκτικής. Στρόφαρε, γελάσαμε and all was good. Right?

Right (θα ήταν καλύτερα βέβαια αν, αντί για τη μάπα μου, είχαν αποφασίσει τα βυζιά μου να θυμηθούν πως έμοιαζαν στα τρυφερά δεκάξι, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα). Κάπου όμως στη διαδρομή για το φαρμακείο έκανα κάτι περίεργες σκέψεις, συνοδευόμενες από έναν περίεργο ήχο. Κι εκεί θυμήθηκα κάποια πράγματα για τη ζωή και το σύμπαν -όπως το οτι η αλήθεια βρίσκεται στους Άηρον Μέηντεν και οτι γίνεται, τελικά, να σου λείψει κάτι που δεν θέλεις στ’ αλήθεια.

Κι αυτός ο ήχος που άκουγα για πρώτη φορά μάλλον ήταν το περίφημο βιολογικό μου ρολόι που πήγε να χτυπήσει, αλλά αντ’ αυτού έφτυσε ξεχαρβαλωμένο λίγα απ’ τα γρανάζια του.

Keep your eyes on me November 17, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Love, Demystification and the struggle in between.
add a comment

Κι εκεί που έχεις ξεχάσει πόση ώρα περιμένεις, ανάβοντας τσιγάρα μπας και σε θυμηθεί το σύμπαν και εμφανίσει το λεωφορείο μόλις τραβήξεις την πρώτη τζούρα, σκάει μπροστά σου ένα “εκτός υπηρεσίας”, το οποίο αναπάντεχα σταματάει και ο οδηγός προσφέρεται να σε πετάξει ως την εξώπορτά σου because why the fuck not.

Gotta be my own dog November 5, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Bits and pieces of my world.
add a comment

Αν και τα θεμελια έτριζαν από καιρό, ήταν στο έτος 3 μετά Νησιού όπου γκρεμίστηκε η ψευδαίσθηση οτι θα μπορούσα κι εγώ -κάπως, κάποτε, με κάποιο τρόπο- να γράψω κάτι της προκοπής. Πήρε καιρό να κλάψουμε τον πεθαμένο, λίγο και θα πατούσα delete δωπέρα αλλά εν τέλει μας σώσανε οι playlists, τα σχόλια του πράκτορα Σ24, ο Μ. και ο magneto. Έλα όμως που τώρα ζήλεψα το Wunderkind και διάφορους άλλους και είπα να δοκιμάσω την τύχη μου με το NaNoWriMo. Σε φόρουμ. Κανονικό. Με άλλους ανθρώπους. Που ξέρουν να γράφουν.

Εχμμμ. Ναι. Σαν να πηγαίνεις πρώτη φορά αερόμπικ μετά από μια ζωή τεμπελιάς και junk food, και μπαίνοντας στην τάξη να βλέπεις την εθνική ανσάμπλ να κάνει ζέσταμα. Κοινώς, αν υπήρχε μια ελπίδα να σηκωθεί κείνη η ψευδαίσθηση ως άλλος φοίνικας, η πραγματικότητα μόλις κατούρησε στις στάχτες της.

Όπως όμως έλεγε ένα στριπάκι που μου ‘χε στείλει ο Μ. παλιότερα, in the internet no one knows you’re a dog.

Αllons-y, bastard faeries.

Merriment November 3, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Love, Demystification and the struggle in between.
7 comments

Ένα θετικό της απουσίας συντρόφου είναι οτι, αν στη βαρέσει, μπορείς να ξεθάψεις απ’ την αποθήκη το κασετόφωνο, να το ταΐσεις μασημένη κασετούλα transistance ώσπου να τρίξουν τα τζάμια από 90ίλα και παράλληλα να κουμπώσεις ζαναξάκι και να χαζέψεις Σία Λιαροπούλου στο youtube μέχρι τη θέωση.

Κάτι που, αν στη βαρέσει, μάλλον εγγυάται και την απουσία συντρόφου εις το διηνεκές, αλλά ποιος νοιάζεται για τέτχοιες λεπτομέρειες anyway.

A list you can play #8 [I need to be naked with you] October 27, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in a list you can play.
add a comment


Once, twice, a billion times seven, baby. In your king-sized bed, on my fold down sofa peppered with cat hair, on my desk, on your floor, in an aeroplane over the sea.

(more…)

Still in the air October 27, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Mp3 Scripta.
1 comment so far

Τέτοιο ενθουσιασμό* με ημεδαπό άκουσμα είχα να πάθω απ’ όταν κάποια παλικάρια μεγαλωμένα με Hemo και καλή σκωτσέζικη ποπ μου θύμισαν πόσο μ’ αρέσουν τα πυροτεχνήματα και η μαρμελάδα φράουλα. Επιστρέφοντας στην νέα μας ανακάλυψη όμως, μήπως ξέρει κανείς από που έχουν σηκώσει το ριφφάκι; Κάνει τις ρόγες μου να τρεμοπαίζουν ηδονικά και ούτε την προφορά παλσομεάριστα δεν χαμπαριάζω.

*όπου ενθουσιασμός = ακουστικά στ’ αυτάκια και λικνίζομαι ξεδιάντροπα μέσα στο 140 σαν διασταύρωση σκύλου παρμπρίζ και χήνας με οσφυαλγία.

Getting lost is easier than losing your mind September 27, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Love, Demystification and the struggle in between, Mp3 Scripta.
add a comment

Εδώ έρχεται το 140, η αγάπη θα χάσει το δρόμο;

Trick tried; still spinning August 15, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in What about my philosophy.
3 comments

You still be on the market, then? Trying to dodge the specimens, are you? Η θεία RaZz είναι εδώ για μερικές ακόμα συμβουλές.

Να είσαι ειλικρινής
Ειλικρίνεια δεν σημαίνει over-sharing και γαϊδουριά. Ειλικρίνεια σημαίνει επικοινωνώ τις επιθυμίες μου και ξεκαθαρίζω το τοπίο (το οποίο, more often than not, είναι τίγκα στην ομίχλη) για να ξέρουμε και οι δυο που πατάμε. Και ξεκαθαρίζω το τοπίο δεν πάει να πει απαραίτητα πως ξέρω τι θέλω ως την τελευταία φρουτοσταγόνα. More often than not, αρκεί (και πρέπει) να επικεντρωθείς στο εδώ και τώρα, αφήνοντας χώρο στον άλλον να κάνει το ίδιο.

Να είσαι ειλικρινής #2
Δεν υπάρχει περίπτωση να το θέσω καλύτερα, οπότε θα δανειστώ την σοφία της πολυαγαπημένης Dear Sugar.

Yes, you are obliged to tell whoever you’re sleeping with regularly that you’re not sleeping with them exclusively. There are no exceptions to this rule. Ever. For anyone. Under any circumstances. People have the right to know if the people they are fucking are also fucking other people. This is the only way the people fucking people who are fucking other people can make emotionally healthy decisions about their lives.

Να φροντίζεις να περνάς καλά
Now, this may come as a shock, αλλά η καλοπέρασή σου δεν είναι αποκλειστική ευθύνη του εκάστοτε συντρόφου σου -είναι προτίστως δική σου.

Να μην κολλάς στο “τι θα πει ο κόσμος”
Ο κόσμος θα πει ο,τι θέλει, ανεξάρτητα με το τι θα κάνεις εσύ. Αυτό που θα πει (ή δεν θα πει) ο κόσμος, θα σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα όταν, εφτά χρόνια μετά, κοιταχτείς στον καθρέφτη ένα πρωί και συνειδητοποιήσεις πόσες ευκαιρίες άφησες να περάσουν και πόσα πράγματα που ήθελες αρνήθηκες να ζήσεις;

Να θυμάσαι την παροιμία με τα κεράσια και τα καλάθια
Self-explanatory.

Να βλέπεις την αστεία πλευρά των πραγμάτων
Πάντα υπάρχει και όσο συντομότερα μάθεις να γελάς με τις διάφορες μαλακίες που αναπόφευκτα θα συμβούν, τόσο πιο ευτυχισμένος θα ‘σαι.

Don’t oversell yourself
Θυμάσαι τι είπαμε για τα κεράσια και τα καλάθια;

Don’t undermine yourself
Άσε τον άλλον ν’ αποφασίσει αν του αρέσεις ή όχι. Μην εκβιάζεις καταστάσεις προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Ο άλλος έχει κάθε δικαίωμα να σε βρίσκει πανέμορφο ακόμα κι αν εσύ πιστεύεις οτι είσαι ένα άμπαλο σακί με πατάτες.

Άλλαξε μενού επειγόντως
Δεν τρως εσύ χυλόπιτα. Απλά κάποιοι προτιμούν κολοκυθόπιτα.

More than you’ll ever know August 12, 2015

Posted by RaZzMaTaZz in Love, Demystification and the struggle in between.
1 comment so far

Φυσικά κι έχω θυμώσει που εξαφανίστηκες χωρίς κουβέντα. Όχι με σένα, βέβαια. Δικαίωμά σου. Ο,τι προσδοκίες κι αν καλλιέργησα, δεν φταίγαν τα μετρημένα σποράκια τρυφερότητας που μου πέταξες. Έβραζα τόσο από εγκλωβισμένη επιθυμία και προσμονή, που είχα γίνει θερμοκήπιο με πόδια. Το οτι θα φύτρωνε κάτι δεν ήταν θέμα πιθανότητας. Μόνο χρόνου.

Κι έτσι τώρα βράζω τον θυμό μου σαν πράσινο τσάι -βοηθά και στην πέψη- και περιμένω. Τι; Άγνωστο. Τον κλώνο σου να στρίβει στη γωνία• εσένα, guns a-blazing, να διασχίζεις την πλατεία Αμερικής και να με φιλάς αναπάντεχα μπροστά στους ταξιτζήδες• το πλάκωμα στο στήθος μου να χαλαρώσει• το τρένο• το ηλιοβασίλεμα -δεν ξέρω. Ξέρω όμως οτι ψάχνω ακατάπαυστα έναν λιγότερο κλισεδιάρικο τρόπο για να πω πως νιώθω μόνη, γαμημένα μόνη, και δεν τον βρίσκω πουθενά.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.